De komende weken regeert de nostalgie in het Deurnese EWT-Theater. Morgen gaat De Reünie er namelijk in première. In de komedie van Yves Caspar, geregisseerd door Frank De Kaey, besluiten vijf oud-klasgenoten van de richting 6 Handel om na veertig jaar samen naar de schoolreünie te vertrekken. Voordien spreken ze af bij een van hen om alvast bij te praten.
Tijdens die trip down memory lane blijkt al snel dat iedereen op een andere manier in het leven staat en een eigen rugzakje meedraagt. Als er plots twee mannen opduiken én de meest gehate zuster van het internaat haar opwachting maakt als ongenode gast, gaan alle remmen los.
Voor actrice Anne Mie Gils, die samen met Katrien De Becker, Daisy Thys, Myriam Bronzwaar, Liliane Dorekens en Annik Pauwels haar schooltijd herbeleeft, komen fictie en realiteit dicht bij elkaar met deze voorstelling: “Ik heb eind vorig jaar zelf een reünie gehad met mijn klasgenoten uit de humaniora”, vertelt ze. “We waren destijds met veertien in de klas en er waren elf mensen aanwezig. Dat is na vijftig jaar best een indrukwekkende opkomst.”
Die ontmoeting liep al snel los: “In het begin is dat uiteraard even aftasten en wat onwennig. Je polst naar elkaars levens: wat heb je gedaan, getrouwd, kinderen, kleinkinderen? Tegenwoordig hebben we een WhatsApp-groepje waarin we nieuwtjes uitwisselen. Soms lees ik daarin berichten waarvan ik denk: dat is een andere wereld dan de mijne. Op andere vlakken vind je dan weer meteen aansluiting, en dat ervaren zij omgekeerd ongetwijfeld ook. Na vijftig jaar is het normaal dat mensen veranderen.”
Toch put Gils voor haar rol niet rechtstreeks uit haar eigen ervaring: “Mijn personage in De Reünie staat een heel stuk van mijzelf af. Dat is eigenlijk wel fijn. Het is vaak veel leuker om iemand te spelen die niet te dicht tegen je eigen persoonlijkheid aanleunt.”
Latijn en Pink Floyd
De komst van de gevreesde zuster zorgt in het stuk voor de nodige spanningen. Een herkenbaar fenomeen, meent Gils: “Ik denk dat iedereen dat vanuit zijn eigen schooltijd herkent. Er was altijd wel die ene leerkracht met wie de hele klas moeite had. Als we zo iemand hadden, probeerde ik altijd op de achterste rij te gaan zitten om maar niet op te vallen.”
Gelukkig kwam ze in haar schoolcarrière ook leraren tegen die het omgekeerde effect hadden: “Ik herinner me nog levendig onze leraar Latijn. Die man begon zijn les met Latijn en eindigde met Pink Floyd. Die legde zulke creatieve verbanden tussen de materie en de leefwereld van jongeren dat het je voorgoed bijblijft.”
Volgens Gils schuilt de kracht van Caspars tekst in de balans tussen humor en herkenbaarheid: “Het publiek mag zich verwachten aan heel herkenbare situaties, maar evengoed aan oud zeer dat niet verteerd is. Dingen die veertig jaar lang op de maag zijn blijven liggen, komen tijdens zo’n avond weer bovendrijven. Dat levert spanningen op, maar tegelijk ook ontzettend grappige momenten.”
Als het van de actrice afhangt, zitten haar eigen oud-klasgenoten binnenkort zelf in de zaal: “Ik heb het al laten weten in ons WhatsApp-groepje. Ze vragen mij weleens: ‘Zeg, Anne Mie, jij staat nog altijd op de planken?’ Daarop antwoord ik altijd: ‘Ja, en jullie moeten allemaal komen kijken!’ Goed, Mol is Mol, maar het is geen andere planeet, hè? Ze zijn van harte welkom in Deurne.”
Wout Puimège en Marc Verbruggen nemen de mannelijke rollen voor hun rekening. Begin december moet Gils verstek laten gaan voor een aantal opvoeringen en neemt Gerdy Swennen haar rol over.
De Reünie speelt van 12 november tot en met 20 december in het EWT-Theater. Tickets en info via ewt.be.
