Afgelopen zondag beleefde Madame Bovary haar feestelijke première in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. In de nieuwe musical van Iskariot kijkt Emma Bovary terug op haar leven, terwijl de gevolgen van haar wanhoopsdaad langzaamaan inwerken.
Het verhaal begint waar dat van het titelpersonage eindigde: bij arsenicum. In een krachtig openingsnummer maken we kennis met de radeloze vrouw die geen andere uitweg meer ziet. Sandrine Van Handenhoven zet meteen de toon met prachtige zang terwijl ze de hamvraag stelt: wie was Emma Bovary?
Dat weet haast niemand. Zelfs niet haar echtgenoot Charles, gespeeld door de weergaloze Thomas Cammaert. Dankzij Madame Bovary maakt het Vlaamse publiek eindelijk kennis met de man die al jarenlang de grootste rollen aaneenrijgt bij onze noorderburen. Hij beschikt over de nodige bagage om een complexe rol als die van Charles Bovary te vertolken, en doet dat met verve. De hele zaal leeft mee met de schuchtere man die verliefd wordt op de vrouw van zijn dromen, maar steeds meer verscheurd wordt door twijfel en verdriet. Waar hij in het eerste deel nog droomt over een toekomst vol liefde en geluk, opent hij het tweede deel met een adembenemende solo als gebroken man.
Wie was Emma Bovary? Het scenario van Allard Blom portretteert haar als een vrouw die droomt over een leven van grootsheid, maar vastzit in een huwelijk dat haar al snel gaat vervelen. Het is altijd ‘net niet genoeg’ of ‘net te veel’, tot het echtpaar uitgenodigd wordt op een bal. Daar, op die ene avond waar alles perfect is, zet Van Handenhoven een straf staaltje inleving neer in de vorm van een solo-dans. Terwijl de elektronische invloeden van Gustaph en het prachtige lichtontwerp van Benjamin De Maere de Rode Zaal omtoveren tot een discotheek avant la lettre, verkeert Madame Bovary voor heel even in opperste staat van geluk.
Eenmaal thuisgekomen verzandt ze echter opnieuw in haar huwelijk met Charles. In haar onophoudelijke zoektocht naar geluk komt ze terecht bij Léon Dupuis en Rodolphe Boulanger. Michiel De Meyer brengt niet alleen passie in het leven van Emma Bovary, maar voorziet de musical ook van de nodige luchtigheid. Hij brengt het publiek aan het lachen als zuster en dorpsbewoner, terwijl de toon van het verhaal steeds dreigender wordt.
Literaire en muzikale parel
Naast een sterke cast, kan Madame Bovary ook rekenen op een getalenteerd creatief team. Voor de tekst haalde Blom werkelijk het onderste uit de kan. Met prachtige literaire dialogen brengt hij hulde aan Flauberts werk. En ook regisseur Jaak Lema spaarde kosten noch moeite, wat leidde tot schitterende scènebeelden.
Hiervoor doet hij zelfs beroep op het live orkest, dat onder leiding staat van Laure Campion. Zo doet haar piano dienst als altaar voor het arsenicum en gaat de cast – met De Meyer op kop – regelmatig in interactie met de Musical Director. Bovendien dragen de muzikanten ook inhoudelijk bij aan de scènes wanneer een van de strijkers plots onderdeel wordt van een medische ingreep.
Maar waar de voorstelling misschien het meest in uitblinkt, is de muziek zelf. Componist Sam Verhoeven voorzag een zeer uitgebreide muzikale score, die met de prominente aanwezigheid van strijkers bij momenten doet denken aan Lelies. Zowel in de gezongen stukken als in de underscore onderstrepen ze de dramatiek van het stuk, wat de totaalbeleving compleet maakt. Met dit werk toont Verhoeven zich opnieuw een waar muzikaal genie.
Madame Bovary is een nieuwe parel in het musicalgenre. Iskariot blinkt met haar creatie opnieuw uit in oprecht en emotioneel muziektheater, en de cast werkt de voorstelling af met vertolkingen van zeer hoog niveau.
Madame Bovary is nog tot en met 1 februari te zien in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Tickets en info via iskariot.be.
Lees ook: Sandrine Van Handenhoven brengt Madame Bovary voor het eerst tot leven
