Wie Sven De Ridder Company zegt, zegt Antwerpen. De stukken waarmee De Ridder en co al 8 jaar lang zalen vullen, ademen een oeverloze liefde voor de Koekenstad. Deze zomer brengt die liefde hen naar de haven in Wij van de Dokken, en krijgen toeschouwers een blik achter de stoere façade van de dokwerkers. Wij trokken afgelopen week naar Play Zuid voor de avant-première.
Net zoals op iedere werkplek, vind je ook in de Antwerpse haven verschillende types. Zo maken we kennis met Mark (Sven De Ridder), de immer rustige havenarbeider die regelmatig in het toilethokje verdwijnt met zijn krant. Die rust wordt hem vandaag echter niet gegund, want vlak voor het kantoortje van de dokwerkers staat een mysterieuze container. Niemand weet waar die vandaan komt, wat erin zit, of wie het gevaarte daar heeft neergepoot.
Tot overmaat van ramp krijgt hij te maken met nieuwkomer Andy. Juan Gerlo brengt de jongeman, die vergroeid lijkt met zijn handspiegel, met zo’n overdreven Aalsterse tongval dat het publiek van hem houdt, maar de dokwerkers maar weinig sympathie voor hem kunnen opbrengen. Enkel Kim, het personage van Jasmine Jaspers, lijkt zijn aanwezigheid wel te kunnen smaken. Door deze twee uitersten samen te brengen, tonen co-auteurs De Ridder en Brik Van Dyck eens te meer dat ze de kunst van het scenarioschrijven tot in de puntjes beheersen, en samen keer op keer de sterkste voorstellingen neerpenden.
Hilariteit in het alledaagse
Na zijn felgesmaakte passage in Coiffeur van het Verzet, keert ook Peter Van de Velde deze zomer terug naar Play Zuid. Aan de dokken laat hij zich van zijn meest uitbundige kant zien als Bill, het beste maatje van Mark. Van de Velde en De Ridder tonen zich opnieuw een heerlijk duo dat samen opgaat in de gekste avonturen, tot groot jolijt van de zaal.
Samen tonen ze dat humor verscholen zit in de meest alledaagse taferelen, zoals een doodnormaal WhatsApp-gesprek. De afgelopen jaren smolten technologie en theater steeds meer samen bij de Sven De Ridder Company, en dat levert in Wij van de Dokken een ronduit hilarische scène op die de hele zaal zonder pardon buikpijn bezorgt van het lachen.
Diezelfde technologie zorgt bovendien voor nóg een verrassing van formaat: rasacteur Peter Van den Begin vervoegt zijn collega’s namelijk als Firmin Puts, de man met het geld die een vinger aan de pols wil houden in zijn haven. De Company weet iedere keer opnieuw te verrassen, en wij genieten met volle teugen.
Stuntelige liefde
Dat werken aan de dokken niet enkel een mannenaangelegenheid is, tonen naast Jaspers ook Linda De Ridder en Charline Catrysse. De Ridder haalt opnieuw haar meest kordate kant boven als Florreke, en neemt geen blad voor de mond. Ze steekt dan ook niet weg dat ze allesbehalve opgezet is met de komst van Greetje, gespeeld door Catrysse. Havenarbeider Lou (Ivan Pecnik) is daarentegen helemaal weg van de nieuwe voorvrouw. Stuntelig en met een peperkoeken hartje probeert hij haar voor zich te winnen, zonder zijn stoer imago te verliezen tegenover zijn collega’s. Samen brengen Catrysse en Pecnik scènes die zowel heerlijk grappig als hartverwarmend zijn.
Dat de Sven De Ridder Company met Wij van de Dokken resoluut de kaart van de verrassingen trekt, blijkt ook uit de rol van Ludwig Hendrickx. Om die verrassing te bewaren, kunnen we niet al te diep ingaan op zijn bijdrage. We kunnen enkel vertellen dat zijn komst het leven op kaai 122 danig in de war schopt. Hoe hij dat precies doet, moet u de komende weken zelf gaan ontdekken aan de Vlaamsekaai.
Als er één gevoel overheerst na het zien van deze zeer geslaagde komedie, is het wel kammeraderie. De stereotype personages worstelen zich door de meest uiteenlopende en bij momenten absurde situaties, maar de vriendschap tussen hen geeft deze voorstelling de warmte die de Sven De Ridder Company typeert.
Wij van de Dokken is nog tot en met 16 augustus (uitsluitend) te zien in Play Zuid. Tickets en info via svenderiddercompany.be.
Lees ook: Sven De Ridder Company trekt opnieuw naar Play Zuid met Wij van de Dokken
