Afgelopen vrijdag brak voor de Gelenaar het absolute hoogtepunt aan van de vijfjaarlijkse Dimpnadagen: de première van GheelaMania! In Lelie van het Licht viert het muzikale totaalspektakel dit jaar zijn vijfde editie vol passie, kleur en aanstekelijke liedjes.
Tijdens de proloog, die zich afspeelt in de middeleeuwen, staat de troubadour in voor het sfeerbeheer. Hij vraagt de toeschouwers om mee te zingen en te klappen, waar het premièrepubliek met veel plezier gehoor aan gaf. Toch is de uitgelaten stemming van korte duur, want slechts enkele minuten later sterft de moeder van Dimpna. Omdat de jonge vrouw, gespeeld door Miek Jacobs, weigert in te gaan op de waanzinnige eis van haar vader om de plaats van haar overleden moeder in te nemen, onthoofdt hij haar.
De vertelling van de legende in die eerste minuten is een niet te onderschatten binnenkomer, zeker wanneer de Dimpnatraditie je als niet-Gelenaar vreemd is. Toch weet de gigantische cast je met haar aanstekelijk enthousiasme mee te nemen in het verhaal. Wanneer ze allemaal ten tonele verschijnen, wordt al snel duidelijk hoe hard GheelaMania in de stad leeft. De verbondenheid tussen de ruim 400 acteurs, dansers en figuranten spat er vanaf. Het lichtplan weet de aandacht van het publiek bij de actie te houden, zodat ze niet verdwalen in de massa.
Grootse decors en intieme menselijkheid
Datzelfde lichtplan geeft regisseur Luc Stevens ook de mogelijkheid om de vele decorwissels ongemerkt te laten gebeuren. Tijdens de opvoeringen moet het achter de schermen ongetwijfeld een continu af- en aanrijden van decorelementen zijn. Het resultaat mag zeker gezien worden. De makers spaarden kosten noch moeite om het verhaal visueel te ondersteunen. Van een gezellige woonkamer tot een Ierse pub of het bruisende hart van de Eurofeesten: op het enorme speeloppervlak komt de ene na de andere locatie tot leven.
Waar de Eurofeesten symbool staan voor verbondenheid tussen landen – een belangrijke boodschap, zeker in deze tijden – ontvouwt zich in die woonkamer het verhaal dat de kracht van Dimpna pas écht in zich draagt. Daar ontmoeten we namelijk Berre, een patiënt uit het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum met een passie voor fotografie en voor Dimpna. De 17-jarige Ilias Lievens weet op een indrukwekkende manier gestalte te geven aan het complexe personage. Het ene moment zit hij in zijn eigen hoofd, om even later weer vol warmte naar zijn gastgezin te kijken.
Wanneer ook de Ierse Dana (Siedse Woestenborghs) haar intrek neemt in hetzelfde gezin, wordt de warmte van de Gelenaar extra in de verf gezet. Toch laat de voorstelling op een aangrijpende manier zien dat de buitenwereld die warmte lang niet altijd deelt. Een harde confrontatie legt de onverdraagzaamheid bloot die vandaag de dag helaas nog steeds alomtegenwoordig is in onze maatschappij.
Florejan Verschueren en Dirk Kennis bogen zich over de muziek en liedteksten, en leverden hiermee de kers op de taart. Van een pocherig nummer voor de gladde Mathieu tot een ijzersterke solo voor Dana: het duo leverde prachtig werk, en de cast doet dat werk alle eer aan. Met De Lelie van het Licht – een finalelied dat dagen later nog steeds in je hoofd rondspookt, u bent gewaarschuwd – stuurt de voorstelling je naar huis met het warme gevoel van samenhorigheid. Voor even waren we allemaal van Geel.
GheelaMania V – Lelie van het Licht is nog tot en met 24 mei te zien in Geel. Tickets en info via gheelamania.be. Wegens groot succes werden er intussen al twee extra opvoeringen toegevoegd aan de speelkalender.
