“We willen een frisse wind blazen door het Vlaamse musicallandschap”, klonk het toen Daan Keisse en Ian Schelfaut hun nieuwe musicalhuis Apollo Producties voorstelden aan het publiek. Die ambitie resulteerde in hun eerste creatie Schijnwerpers, die afgelopen weekend in première ging in Antwerpen en de aanwezigen verraste met durf en vocale kracht.
Het scenario van Cathy Vanderstappen zet vanaf de eerste seconde in op spanning. De voorstelling opent namelijk op de klanken van nieuwsfragmenten, terwijl De Vijfhoek zich opstelt in de mist die over het podium zweeft. We schrijven vijf jaar eerder, wanneer de studenten samenkomen op een dak om er te dromen over hun toekomst. Ze fantaseren er over een leven vol hoop en verwachting, maar wat blijft daar vandaag van over? Dat ontdekken ze wanneer ze opnieuw samenkomen voor een reünie.
Schijnwerpers flitst geregeld tussen heden en verleden, maar doet dat niet met nieuwe kostuums of decorwissels. Op het podium vinden we enkel wat houten kisten, een halve cirkel die het speelvlak afbakent, een piramidevormige constructie en wat spots. Regisseur Bert Verbeke laat de invulling verder over aan de verbeelding van het publiek, en net dat maakt de voorstelling zo sterk. Het publiek moet te allen tijde aandachtig blijven, waardoor er automatisch een sterke connectie ontstaat met het verhaal.
Stiltes en explosieve solo’s
Wat ook opvalt, is de rust waarmee het verhaal verteld wordt. De cast geeft de woorden de nodige zuurstof door stiltes te laten vallen, en weet op die manier emotie op te bouwen. Dat de spelers die emotie zelf ook in iedere vezel van hun lichaam voelen, wordt duidelijk tijdens de explosieve solo’s. Zo kruipt de vertolking van Ik Voel door Lotte Stevens genadeloos onder je huid, en met Eén Seconde toont Inge Teeuwen hoe twijfel jongeren kan verscheuren. Eveline Maes voorzag de muziek van Pol Vanfleteren van krachtige woorden, en de live begeleiding door de componist maakt ze nog intenser.
“Zie je mij? Ik ben niet meer aan het spelen!” Het is een zin uit het scenario die de prestaties van de cast perfect samenvat. Deze mensen brengen geen verhaal, ze zíj́n het verhaal. Wout Sels weet de spanning in zijn personage bijvoorbeeld perfect op te bouwen: hoe verder hun reünie vordert, hoe groter zijn frustraties worden. Ten opzichte van hun gastvrouw, maar ook ten opzichte van de andere gasten. Maar ook Josje Huisman kruipt steeds dieper in de gevoelens van haar personage. De façade van de opgewekte vrouw maakt steeds meer plaats voor twijfels, angst en verdriet.
Met Schijnwerpers brengt Apollo een voorstelling die het publiek uitdaagt en bij momenten aan het lachen brengt, om het nadien met een krop in de keel achter te laten. Vergeet theater zoals je het kent, en laat je verrassen door een musical die toont dat acties altijd gevolgen hebben.
Schijnwerpers is nog tot en met 24 mei te zien in de Rode Zaal van het Antwerpse Fakkeltheater. Tickets en info via apolloproducties.be.
Lees ook: “Muziektheater met een focus op kleinere verhalen”: een blik in de repetitieruimte van Schijnwerpers
