Het is feest in het EWT! Toneelkring Ernst en Vermaak viert er namelijk haar 45-jarig bestaan met De Fatale Kracht van het Vermoeden, een ernstig stuk over liefde en ontrouw. Na een uitverkochte passage in 2024 bevestigt de komedie van Jeroen Maes nu opnieuw haar sterkte in een herneming die de versie van twee jaar geleden zo mogelijk nog overstijgt.
We ontmoeten de liefhebberskring tijdens de generale week. Wanneer regisseur Bert De Wilde (Frank De Kaey) de lichten van het theater aansteekt en het doek, dat hij tot groot jolijt van het publiek ‘de vod’ noemt, opent, ontdekken we samen met hem het half afgewerkte decor. Bovendien kan zijn steracteur Gauthier Debusser, een rol voor Thomas Van Goethem, ieder moment bezwijken aan zijn zenuwen en heeft Maike Boerdam het als steractrice Martine Vanhove stilaan gehad met de paniekerige reacties van haar tegenspeler.
Hoewel ze behoorlijk uitvergroot worden, bezit iedere situatie in het stuk een kern van waarheid. Dat maakt het voor toeschouwers heel eenvoudig om verbinding te maken met de personages, ook al stonden ze zelf misschien nog nooit op een podium. De doorleefde prestatie van het drietal zorgt voor dialogen waarin emoties elkaar in een razendsnel tempo opvolgen en de lach nooit ver weg is.
Komisch goud
Wie er twee jaar geleden bij was, weet dat de scènes met de praatgrage decorbouwer Leo Knockaert moeilijk anders bestempeld kunnen worden dan komisch goud. Maarten Bosmans krijgt het EWT bij iedere repliek aan het lachen dankzij de uitgesproken karaktereigenschappen van zijn personage, die hij met glans in de kijker weet te zetten. Terwijl Bert zich ergert aan het onafgewerkte decor, droomt Leo luidop van een rol in De Fatale Kracht van het Vermoeden. Zeker wanneer hij hoort dat de jury van het Landjuweel de première zal bijwonen.
Die première wordt opnieuw ingezet door de immer komische Gerdy Swennen als voorzitster Agnes Derycke. In een heerlijk gevecht met de theatertechniek, een toonbeeld van visuele humor, probeert ze toeschouwers aan de start van het tweede deel welkom te heten op de heuglijke avond. Wanneer ‘de vod’ zich opent voor wat de voorstelling van hun leven moet worden, ontspint zich een razendsnelle opeenstapeling van onverwachte wendingen en komische situaties.
Deze herneming toont opnieuw dat Ernst en Vermaak een oerdegelijke komedie is, en misschien wel het sterkste werk van Jeroen Maes dat er de afgelopen jaren te zien was.
Ernst en Vermaak is nog tot en met 25 oktober te zien in Deurne, tickets en info via ewt.be.
Lees ook: Maarten Bosmans: “Ernst en Vermaak is herkenbaar no-nonsensetheater”
