“Tijd samen bijzonder maken”: die slogan prijkt deze herfstvakantie in de foyer van de Zwarte Zaal van het Antwerpse Fakkeltheater. Daar brengen De Proefkonijnen namelijk Lancelot en de Heilige Vrouw, een voorstelling die de belofte van het gezelschap ruimschoots overstijgt.
Wie zich al eens graag verdiept in eeuwenoude legendes, kent Lancelot als het koene lid van de Ridders van de Ronde Tafel dat Guinevere redt uit de handen van de vijand. De versie van De Proefkonijnen, geschreven en geregisseerd door Randall Van Duytekom, blijft in essentie trouw aan die sage, maar weeft er een web van aanstekelijke humor en spelplezier omheen.
Wie de Zwarte Zaal binnenstapt, komt terecht in een kleurrijk bos. De producent doet traditiegetrouw beroep op de verbeelding van de aanwezigen in plaats van te kiezen voor een groots decor. Die aanpak creëert een wereld van eindeloze mogelijkheden. Meer dan een spot en een wit doek heeft de tweekoppige cast niet nodig om de illusie van de Heilige Graal te scheppen, en ze enkele ogenblikken nadien eigenhandig weer te doorprikken. Of wat dacht u van een wondermooi schaduwspel dat uitmondt in gekibbel? In de wereld van De Proefkonijnen kan het allemaal.
Jarenlange vriendschap als basis voor aanstekelijk spelplezier
Gregory Van Damme tekent present als Lancelot. Hij zet een titelpersonage neer dat zich op heerlijke wijze bewust is van zijn rol in het verhaal. Wanneer Moora Vander Veken, die de andere rollen voor haar rekening neemt, nog maar aanstalten maakt om de zaal rechtstreeks toe te spreken, wordt ze al onderbroken. Van Damme toont zich de ongekroonde koning van de publieksinteractie, waar de zaal in de Reyndersstraat zich uitstekend toe leent. Hij spreekt de toeschouwers zo vlot aan dat de spreekwoordelijke vierde wand volledig verdwijnt.
Vander Veken weet op haar beurt dan weer meesterlijk te wisselen tussen de nevenfiguren die het verhaal rijk is. Zo geeft ze gestalte aan Guinevere, met wie Lancelot volgens de sage een stiekeme relatie had, maar ook aan zijn schildknaap Gervais én de administratief bediende van het bos. Met verwijzingen naar consent, Sabam en de wachtmuziek van Telenet voorzien ze de voorstelling van enkele leuke knipogen voor de (groot)ouders, terwijl kinderen geboeid blijven door het hoge tempo waarmee het duo door de Zwarte Zaal raast.
Wat vooral opvalt, is het plezier waarmee Van Damme en Vander Veken samen op het podium staan. Achttien jaar nadat ze samen debuteerden in de Ketnetreeks Amika zijn ze nog steeds de beste vrienden. Dat zie je ook op het podium, waar ze elkaar uit durven dagen met onverwachte acties en opmerkingen. Samen spelen ze in het moment, wat iedere opvoering net dat tikkeltje uniek maakt en de energie in de zaal steeds weer de hoogte in jaagt. Wanneer cast en publiek evenveel plezier beleven, krijgt een voorstelling vleugels. Wie dat wil zien gebeuren, moet deze week zeker langsgaan in het Fakkeltheater.
Lancelot en de Heilige Vrouw is nog tot en met 8 november te zien in Antwerpen. Tickets en info via deproefkonijnen.be.
